คุณหมอพูดถึงเรื่องลูกวัยรุ่นติดยา เสพติดด้วยประโยคที่ละมุนว่า “มีแต่การให้เกียรติและความรักเท่านั้นที่จะช่วยลูกรัก หยุดยาบ้าได้”
ลองหลับตานึกภาพลูกตอนอายุห นึ่งถึงสามขวบ ตอนนั้นพ่อแม่ไม่ได้ต้องการ อะไรมากมายจากลูกเท่าตอนนี้ เราขอแค่มีเวลากอดเขาเต็มๆเท่านั้น การเลี้ยงลูกวัยรุ่นที่มีปัญหานี้ ให้ทำกับลูกรักแบบนี้อีกครั้ง ขอแค่กลับบ้านมากินข้าวที่ทำไว้ให้ และนอนบนที่นอนที่ปูไว้ให้ รอทุกวันจนกว่าลูกจะเลิกยาแ ละกลับบ้าน
ไม่จำเป็นต้องพาลูกไปหาหมอที่ไหน คุณพ่อคุณแม่เป็นพระเอกนางเ อกของเรื่องนี้อยู่แล้ว คุณทำได้แน่ถ้าเชื่อว่าตัวเองทำได้
พ่อแม่ที่่เลี้ยงลูกวัยรุ่น ต้องสอนเขาเรื่องการแบ่งเวลาให้ถูกต้อง การใช้เวลาอาจจะดูมีความสุขในเริ่มแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขามักจะตำหนิตนเองที่ไม่สามารถควบคุมเวลาได้ รู้สึกผิดที่ตนเองหมกมุ่นกั บอะไรบางอย่างจนไม่สามารถถอนตัวได้ และเกลียดตนเองในที่สุด
สำหรับเรื่องนี้ การป้องกันจะง่ายกว่าการแก้ไข เช่น เมื่อลูกเริ่มเล่นเกมเกินเวลาที่สมควร วันแรกก็แล้ว วันที่สองก็แล้ว พ่อแม่ควรตักเตือนให้เข้าใจ ตรงกันว่าอันนี้ทำไม่ได้ และพ่อแม่ก็ควรอยู่บ้านชื่นชม พฤติกรรมที่พึงประสงค์ด้วย
แต่หากลูกวัยรุ่นติดเกมไปแล้วต้องแก้ไข คุณพ่อคุณแม่ต้องค่อยๆ ให้ลูกวัยรุ่นลดจำนวนการเล่นลง พอให้เขาได้ปรับตัว หรือลดจำนวนเงินที่ให้ไปเล่น ตกลงกติกาเอาไว้ก่อนล่วงหน้าและปฏิบัติตามอย่างมั่นคง
ที่สำคัญเป็นหน้าที่ของคุณพ่อคุณแม่ที่จะต้องอยู่บ้านช่วยกันหากิจกรรมทดแทนเกมให้เขาด้วย
เพื่อให้ลูกสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพื่อให้เขามีอาชีพที่มั่นคง เรื่องพวกนี้ไม่มีใครรู้อนาคตแน่นอน แทนที่จะเรียนเก่ง น่าจะเรียนให้มีความสุขมากกว่า ทำให้เด็กรักตนเอง ภาคภูมิใจตนเอง เชื่อมั่นตนเอง เมื่อเป็นเด็กก็ดูแลตนเองได้เมื่อเป็นเด็กโตก็วิ่งไปซื้ อของที่หน้าปากซอยได้ เมื่อเป็นวัยรุ่นก็กล้าแสดงออกในทางที่เหมาะสม เมื่อเป็นผู้ใหญ่ก็รู้จักหาทางเลือกของชีวิต…ดีกว่าเรียนเก่งตั้งมากมาย
จงให้ลูกเป็นเด็กธรรมดา เรียนเต็มตามความสามารถของเขาได้เล่นและทำงานกลุ่มอย่างเหมาะสม เติบโตเป็นคนที่เอาตัวรอดได้ในยามคับขันทุกสถานการณ์ดีกว่า
แม่เลี้ยงลูกคนเดียว พ่อเลี้ยงลูกคนเดียว เลี้ยงเด็กให้ได้ดีไม่มีปัญ หาได้อย่างแน่นอน แต่ต้องเชื่อก่อนว่า “เราทำได้”
เด็กไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่โลภมาก พวกเขาต้องการแค่ความรัก ต้องการความมั่นใจว่ามีใครคนหนึ่งรักเขา มีคนรักเขา เขาจึงจะรักตนเอง เมื่อเขารักตนเอง เขาจะใฝ่ดีโดยธรรมชาติ
คุณแม่ที่เลี้ยงลูกคนเดียวควรเชื่อมั่นตนเองและทุ่มเทค วามรัก ความใกล้ชิดให้แก่ลูกอย่างเต็มที่ ไม่ลังเลและไม่ต้องสงสัยเลย ว่าตนเองจะทำไม่ได้ หากเราลังเลหรือสงสัยความสา มารถของตนเอง ความรักก็จะไม่เต็มร้อย แล้วปัญหาก็จะถามหาลูกของเราดังที่สังคมคาดหวัง
6 มิ.ย. 2567
1 มิ.ย. 2567
1 มิ.ย. 2567
6 มิ.ย. 2567